ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΠΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ…

του Αρχιμ. Παλαμά ηγουμένου Ι.Μονής Θεοτόκου Καλλίπετρας

Εδώ και πολύ καιρό παρακολουθώ, ως απλός θεατής, τα σχετικά με τις τοπικές εκλογές στο Δήμο της Βέροιας, στο χώρο που και το ταπεινό μοναστήρι της Καλλίπετρας εντάσσεται.
Η σχέση της Μονής με το Δήμο, ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν, στο πρώτο ξεκίνημά της, καθώς το πολύ φτωχό αυτό μέρος δεν είχε δρόμο, νερό, τηλέφωνο, κατάλληλα κτίρια, ούτε καν ηλεκτροδότηση και τα πρώτα χρόνια της παραμονής μας ήταν πρωτόγονα!

Σε μια εφημερίδα, που τύλιγε ψάρια, είδα στα λερωμένα φύλα της, πως ένας Δήμος, μπορεί να διαθέσει κονδύλι για ηλεκτροδότηση. Σκέφτηκα: να το ζητήσω; Ντρεπόμουν! Ο προϋπολογισμός του έργου ήταν 25.000 ευρώ! Ποιός θα τα έδινε σε ένα μοναστήρι με μικρή συνοδεία, ελάχιστη επισκεψιμότητα και καθόλου γνωριμίες; Για την ιστορία έπρεπε να το προσπαθήσω. Πήγα στο Δήμο. Παρατηρούσα, ποιός καθόταν στο κεντρικό γραφείο, για να υποθέσω ότι αυτός είναι ο Δήμαρχος. Αν και είμαι Βεροιώτης, η Μοναχική μου ιδιότητα, με είχε απόμακρο από κάθε σχέση με τα κοινά. Τελικά, ο κύριος που καθόταν στο κεντρικό γραφείο, (ο Δήμαρχος), άκουσε βιαστικά όσα του είπα κι απάντησε «θα δούμε». Απρόσμενα, σε μια βδομάδα, κληθήκαμε να ετοιμάσουμε τα έγγραφα της Μονής, για να συνδεθεί με το δίκτυο της ΔΕΗ, έργο που πλήρωσε εξ ολοκλήρου ο Δήμος της Βέροιας. Πόσο ευγνωμοσύνη αισθάνθηκα! Όχι γιατί βολευόμουν ο ίδιος (αν ήθελα έμενα σπίτι μου και δεν είχα καμιά ταλαιπωρία), αλλά γιατί στο έργο μου για την επανασύσταση ενός ιστορικού Μοναστηριού, έβρισκα τον πρώτο μεγάλο μου συμπαραστάτη! Ήταν το έτος 2004 επί δημαρχίας Σκουμπόπουλου.

Ως ελάχιστη ανταπόδοση δωρίσαμε ένα ασημένιο αντίγραφο της θαυματουργού Εικόνας της Παντάνασσας Καλλιπετρίτισσας. Το δώρο μας, έγινε ευπρόσδεκτο και τοποθετήθηκε στο κέντρο της αίθουσας συνεδριάσεων του Δήμου, ώστε να διαδραματίζονται όλες οι συνεδριάσεις ενώπιόν Της!

Τις επόμενες τετραετίες, το Μοναστηράκι, δέχονταν επισκέψεις των εκάστοτε υποψηφίων, σε βουλευτικές ή τοπικές εκλογές. Ένας εξ αυτών, είχε το θράσος, να μου περιγράψει με λεπτομέρειες (!) πως θα κατασκευάσει μια γέφυρα, που θα συνδέει τη Μονή με την απέναντι όχθη του ποταμού και το οδικό δίκτυο!!! Σχεδόν τον πίστεψα! Μετά τις εκλογές, μου είπε: «Ιδέες έχουμε! Λεφτά δεν έχουμε!» για να πάρω κι εγώ το μάθημά μου… Για δε την κατασκευή του δρόμου μας, εκεί να δείτε ταξίματα: «Από την επόμενη των εκλογών ξεκινάμε»!!!

Φυσικά, κάθε νοήμων άνθρωπος και μάλιστα ένας πνευματικός, που ακούει στο επιτραχήλιο του φοβερές λεπτομέρειες για τις λοβιτούρες που γίνονται, παύει να πιστεύει… Και τι ακούει!!! Εκατομμύρια κονδυλίων που χάθηκαν και πρέπει να δικαιολογηθούν… Εξαγορά ψήφων… αλισβερίσια βρώμικα… όρκοι για συνεργασίες που αθετούνται… καταχρήσεις… δυσωδίες… Χρόνια τώρα το συνηθίσαμε…

Εκείνο που δεν συνηθίζεται σήμερα, είναι η σύγχρονη ηθική, που έχει ξεπεράσει κάθε όριο… Υποψήφιοι που χαμογελούν στις κάμερες ενώ σου λένε: «θα σε κυνηγήσουμε», κληρικοί που δίνουν εντολές να μπουν τα πνευματικοπαίδια τους υποψήφιοι, εις άφεσην αμαρτιών… Λόγια που ανατριχιάζουμε να ακούμε, όπως: «θα συνεργαστώ με το διάβολο» (μια περίπτωση αυτο-αφορισμού)! Άλλος πάλι, δε σεβάστηκε ημέρα γιορτής στο μοναστήρι, αλλά αποχώρησε από το τραπέζι, γιατί εμφανίστηκε ο πολιτικός του αντίπαλος. Φώναζε και έβριζε: «δεν ανέχομαι να βλέπω τον βλάκα»… Άλλος να κόβει συνεργασίες στη Μονή κι αφήνει τον κόσμο να ξεροσταλιάζει στο δρόμο… Άλλος να τρέχει γραφειοκρατικά υποθέσεις… κτλ. Για όσους είναι τακτικοί στο Μοναστήρι, τα έζησαν όλα αυτά και ξέρουν αν έχουν έτσι τα πράγματα…

Ξαφνικά με ποστάρουν σε προεκλογικά βίντεο! Τί έγινε; Η ασήμαντη Καλλίπετρα επηρεάζει τόσο κόσμο ώστε μπορεί να εκλέξει τον επόμενο Δήμαρχο; Φυσικά όχι. Εμείς είμαστε μια μικρή οικογένεια, στη μεγάλη οικογένεια της Μητρόπολης Βεροίας και έχουμε σαφή εντολή να διατηρούμε αποστάσεις. Άλλωστε όσοι μας ξέρουν, και γνωρίζουν ότι επιμένουμε στην Ορθόδοξη Παράδοση, ξέρουν καλά, πως δεν επιθυμούμε να πέσουμε στην ΑΙΡΕΣΗ του Παποκαισαρισμού, να επιχειρούμε δηλαδή να αναμίξουμε Πίστη και Πολιτική.

Όμως πόση απογοήτευση προκαλεί, το ξεγέλασμα των συνδημοτών μας κάποιοι λέγουν «εμείς στηρίζουμε τον Παλαμά, ψηφίστε μας»! Κάποιοι άλλοι, ένεκα της «δημοκρατίας», μόλις βρουν κάποιον με αντίθετες απόψεις, υβρίζουν με χυδαίες εκφράσεις και τον «Παλαμά» και τα «πνευματικοπαίδια» του, όπως έγινε από κάποιον δυστυχή, τάχα άνθρωπο των γραμμάτων και των τεχνών, την περασμένη πρωτομαγιά, ενώπιον κόσμου. Πολύ ωραίο ήθος, αγαπητοί μου! Ενώ το ασίγαστο πάθος της φιλοδοξίας τους τους πωρώνει, έχουν το θράσος να απαιτούν την επιβεβαίωσή μας, για να αναλάβουν ευθύνες στο Δήμο! Προς τι; Γιατί αυτή η πόλωση; ποιός ο λόγος; Τόσο πολύ καίγονται να «δουλέψουν» για το Δήμο που τους φταίει κι ο «Παλαμάς»;

Για όσους ξέρουν την κατάσταση, το φλέγον θέμα, η πέτρα του σκανδάλου, είναι η ευεργεσία του κ. Ιωάννη Παπαγιάννη προς την πολύπαθη Μονή μας. Σε ανύποπτο χρόνο, εδώ και 3 χρόνια, ανέλαβε δωρεάν, τη δικαστική μας περιπέτεια. Από τότε τι δεν ακούσαμε! Δαπανήθηκε πολύ σάλιο για την υποβιβάσουν… είναι ο χειρότερος δικηγόρος, ο χειρότερος άνθρωπος κτλ. Στη συναναστροφή μου διαπίστωσα ότι ο ίδιος, δε χρησιμοποιεί ποτέ χυδαίους χαρακτηρισμούς για τους αντιπάλους του, διατηρώντας ήθος. Όταν μάλιστα, οι αντίπαλοι αυτοί, φοβήθηκαν μήπως εκτιμηθεί η αφιλοκερδής προσπάθειά του, έσπευσαν να πολεμήσουν τη Μονή περισσότερο, πιέζοντας με αθέμιτα μέσα να τον απομακρύνουμε.

Αγαπητοί μου, πίσω από όλους κι από όλα είναι το χέρι του Θεού. Μη φοβάστε, εμείς είμαστε πολύ μικροί (και δε θέλουμε), να επιβάλλουμε την άποψή μας στους αγαπητούς συνδημότες. Η ψήφος είναι μυστική και δημοκρατική επιλογή του καθενός μας. Η σημερινή πρόκληση, δεν είναι ποιός θα κάνει το μεγαλύτερο κακό στη Μονή για να την εκδικηθεί, αλλά ποιός θα μιμηθεί τη διάθεση ευεργεσίας. Οι ευεργέτες τιμώνται, όχι οι καταστροφείς! Η Μονή προσφέρει στην τοπική κοινωνία και κάθε προσφορά σε αυτήν είναι περιχαρώς δεκτή…

Αν κάποιος θέλει μια συμβουλή πνευματικής φύσεως, ταπεινά θα μπορούσαμε να προσθέσουμε για την επιλογή ψήφου: Ας είναι μια επιλογή σοβαρότητας, χωρίς εμπάθειες και χωρίς οικονομική ληξουράδα… Ειλικρινά, χαιρόμαστε όταν βλέπουμε πρότυπα οικογενειαρχών, διαχειριστές σωστών και δεμένων οικογενειών, φυσική ευγένεια, ανθρώπους με γνώσεις και σπουδές και φυσικά χωρίς οικονομικές απαιτήσεις… Έτσι θεωρούμε κάποιον σοβαρό και ελπιδοφόρο για το μέλλον της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Το μοναστήρι άλλωστε θα συνεχίσει να υφίσταται και μετά τις εκλογές (για όσο θέλει η Κυρία Θεοτόκος), ανεξαρτήτως όλων αυτών που εχθρεύονται έργα πολιτισμού, προσφοράς και ευσέβειας στον τόπο τους. Η προσφορά κι η ευεργεσία είναι αυτό που απαιτεί ο καιρός και οι καταστάσεις… Τέτοιους ανθρώπους προτιμούμε να επιλέγουμε…