«Ο Άγιος Νικόλαος προσέγγισε το μυστήριο της Ορθοδόξου πίστεως»

Τον Άγιο Νικόλαο Καβάσιλα τίμησε σήμερα το πρωί, Σάββατο 20 Ιουνίου 2020, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στα Καβάσιλα Ημαθίας όπου λειτούργησε και κήρυξε τον Θείο Λόγο. «Η Θεία Ευ­χαριστία είναι το τε­λευ­ταίο και τελειώ­τατο μυστήριο, κατά τον άγιο Νικόλαο, προ­ϋ­πο­θέτει όμως τη συμμε­το­χη μας και στα αλ­λα μυστή­ρια, διότι μόνο όταν με­τε­χου­με σ᾽ αυτό προε­τοι­­μασμέ­νοι, κοι­­­νω­νού­με του Χριστού, βρι­σκο­μαστε σε κοινω­νία μαζί του, γινό­μαστε συσ­σωμοι και σύναιμοι Χρι­στού, και ζούμε την εν Χριστώ ζωή, ώστε να μπορέσουμε να τη συνε­­χίσουμε με τη Χα­ρη του Θεού στη βα­σι­λεία των ουρανών» είπε ο Σεβασμιώτατος.

 

Διαβάστε αναλυτικά το κήρυγμά του: 

Ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκ­­­κλησία μας καί πα­νη­γυρίζει ἕναν ἀπό τούς μεγάλους θεολό­γους της, πού συν­δέεται μέ αὐτόν τόν τόπον. Ἑορ­­τάζει τόν Ἅγιο Νι­κό­λαο τόν Κα­βάσιλα, ἕναν ἅγιο πού ἄν καί ἔζησε στόν κόσμο, ἄν καί ἀσχολή­θηκε μέ τή φιλοσοφία καί τήν ἀστρο­­νομία, ἐπέτυχε νά προσεγ­γίσει τό μυστή­ριο τῆς Ὀρθοδόξου πί­στεως καί νά εἰσέλθει στά «ἐνδότερα τοῦ κα­τα­πε­τάσματος», ὅπως ἀποδεικνύεται μέσα ἀπό τά συγγράμματά του.

Σύγχρονος καί φίλος τῶν μεγά­λων ἡσυχα­στῶν θεολόγων, τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ καί τοῦ ἁγίου Φιλοθέου τοῦ Κοκκί­νου, ἔδειξε μέ τόν δικό του τρόπο τόν δρόμο μέ­σω τοῦ ὁποίου μπο­ρεῖ νά προαχθεῖ πνευ­μα­τικά ὁ ἄνθρωπος καί νά ἐπιτύχει τή σωτηρία καί τή θέωση.

Ἕνα ἀπό τά πιό ση­μα­ν­­τικά ἔργα του, στό ὁ­ποῖο περιγράφει αὐτόν τόν δρόμο, τόν δρόμο πού πρέπει νά ἀκολου­θήσει ὁ κάθε πιστός, εἶ­ναι ἡ πραγ­ματεία του «Πε­ρί τῆς ἐν Χριστῷ ζω­ῆς».

Καί γιά νά μήν ὑπάρ­χουν ἀμφι­βολίες καί πα­­­ρανοήσεις τί σημαί­νει ἐν Χριστῷ ζωή ὁ ἅγιος Νι­­κό­λαος Καβά­σιλας δι­­­ευ­κρινίζει ἀπό τήν ἀρχή τοῦ ἔργου του τό πλαίσιο της. Ἡ ἐν Χριστῷ ζωή, γράφει, δέν εἶναι μία ὑπόθεση μελλοντι­κή, δέν εἶναι κάτι πού θά ζήσουμε ὅταν πε­θά­νουμε ἤ μετά τή μέλ­λουσα κρίση. Ἡ ἐν Χρι­στῷ ζωή φύεται ἐδῶ στή γῆ, κατά τόν ἐπί­γειο βίο μας, καί ἀπό ἐδῶ ἀρχίζει, ὁλοκλη­ρώ­­νεται ὅμως στό μέλ­λον, ὅταν θά φθάσουμε στήν ἡμέρα τῆς βασι­λεί­­ας τοῦ Θεοῦ. Διότι, ὅπως ἐξηγεῖ, οὔτε ἡ πα­ροῦσα ζωή μπο­ρεῖ νά βά­λει ἐντελῶς τήν ἐν Χρι­στῷ ζωή στίς ψυχές τῶν ἀν­θρώ­πων, οὔτε ἡ μέλ­λου­­σα, ἄν δέν ἔχου­με κά­νει τήν ἀρχή ἀπό ἐδῶ. Αὐτή ἡ ζωή, συνε­χίζει ὁ ἅγιος, εἶναι ἡ προ­­ετοιμασία μας γιά τή μέλλουσα. Καί τό ἀπο­­δεικνύει αὐ­τό ἡ πα­ρα­­βολή τῶν δέκα παρ­θέ­νων. Οἱ πέντε, πού δέν εἶχαν προε­τοιμα­σθεῖ, ἔμειναν ἐκτός τοῦ νυμ­φῶνος, ἐκτός τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, για­τί δέν μπο­ροῦ­σαν νά ἀνα­πλη­ρώ­σουν αὐτό πού τούς ἔλειπε, τό λάδι, αὐτό πού ἔπρεπε νά εἶχαν προ­ετοιμάσει, τήν ὥρα πού ἔ­πρε­­­πε νά συνο­δεύσουν τόν Νυμ­φίο, ὅταν δη­λα­δή εἶχαν περά­σει στή μέλλουσα ζωή.

Καί γιά νά κάνει ἀκό­μη πιό κατα­νοητή αὐτή τήν ἀναγκαιότητα δί­νει καί ἕνα ἐπιπλέον παρά­δειγ­­μα. Ὅπως, λέει, τό ἔμ­βρυο προετοι­μά­ζεται ἐπί 9 μῆνες πρίν νά βγεῖ στόν κόσμο καί νά γεν­νηθεῖ, ἔτσι καί ὁ ἄν­θρω­πος προετοιμά­ζεται στή ζωή αὐτή, μέχρι νά ἔρθει ἡ ὥρα νά γεννη­θεῖ στή μέλλουσα ζωή.

Τό γεγονός ὅτι ἡ ἐν Χριστῷ ζωή ἀρχίζει ἀπό τή αὐτή γῆ πιστοποιεῖ­ται ἀπό τόν ἴδιο τόν Χρι­στό, ὁ ὁποῖ­ος ὑπό­σχε­ται στούς μαθητές του ὅτι θά εἶναι μαζί τους «πά­σας τάς ἡμέ­ρας» τῆς ζω­ῆς τους. Τήν ἀλήθεια αὐτή ἐπι­βε­­βαιώνει καί ὁ ἀπό­στο­­λος Παῦλος ὅταν γρά­­φει «ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χρι­στός».

Πῶς ὅμως εἶναι δυ­να­τόν νά ζή­σουμε μαζί μέ τόν Χριστό ἀπό αὐ­τή τή ζωή; Στό ἐρώτημα αὐτό ἡ ἀπά­ντηση τοῦ ἁγίου Νικολάου εἶ­ναι σαφής καί κατηγορηματική. Διά τῶν μυστηρίων τῆς Ἐκκλη­σίας, λέγει, «γεν­νώμεθα καί πλατ­τό­­με­θα καί ὑπερφυῶς συνα­πτό­μεθα τῷ Σω­τῆρι». Ἡ συνεχής βίω­ση τῶν ἱε­ρῶν μυστη­ρί­ων δια­πλά­θει τόν ἐν Χρι­στῷ ἄνθρωπο. Τό βάπτισμα τοῦ δίδει τήν ὕπαρξη, τό χρίσμα τε­λειο­ποιεῖ τόν νέο πιστό ἐν Χριστῷ καί ἡ θεία εὐ­χαριστία «συντηρεῖ καί συνέχει» αὐτή τή ζωή. Γι᾽ αὐτό καί ὅταν μετα­λαμ­βάνουμε ὁ ἱε­ρεύς λέ­γει «εἰς ἄφε­σιν ἁμαρ­τιῶν καί εἰς ζωήν τήν αἰ­ώ­­νιον». Ἡ μετά­ληψη τοῦ Σώμα­τος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ ἀρχή τῆς αἰωνίου ζωῆς, καί δέν μπορεῖ νά μεταδώσει ὁποι­α­­δήποτε ἀσθένεια, ὅπως βλά­σφη­μα ὑποστηρίζουν ὁρισμένοι τό τε­λευταῖο διάστημα μέ ἀφορμή τήν πανδημία τοῦ κορωνοϊοῦ. Ἡ θεία μετάληψη τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ μεταδί­δει μόνο ζωή καί μάλιστα ζωή αἰ­ώ­νιο καί χω­ρίς αὐτή δέν εἶναι δυ­να­­τόν νά ζήσουμε τήν αἰώνια ζωή. Ἡ θεία εὐ­χαριστία εἶναι τό τε­λευ­ταῖο καί τελειώ­τατο μυστήριο, κατά τόν ἅγιο Νικόλαο, προ­ϋ­πο­θέτει ὅμως τή συμμε­το­χή μας καί στά ἄλ­λα μυστή­ρια, διότι μόνο ὅταν με­τέ­χου­με σ᾽ αὐτό προε­τοι­­μασμέ­νοι, κοι­­­νω­νοῦ­με τοῦ Χριστοῦ, βρι­σκό­μαστε σέ κοινω­νία μαζί του, γινό­μαστε σύσ­σωμοι καί σύναιμοι Χρι­στοῦ, καί ζοῦμε τήν ἐν Χριστῷ ζωή, ὥστε νά μπορέσουμε νά τή συνε­­χίσουμε μέ τή Χά­ρη τοῦ Θεοῦ στή βα­σι­λεία τῶν οὐρανῶν.

Ὅσα γράφει ὁ ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβάσιλας, δέν εἶναι ἁπλῶς θεω­ρία, ἀλλά εἶναι ἐμπειρία ζωῆς, εἶ­ναι βίωμα, εἶναι τό βίωμα τῶν ἁγί­ων τῆς Ἐκ­κλη­σίας μας, τό βίω­μα τῆς προσωπικῆς του ζωῆς πού τόν ὁδήγησε στόν οὐρανό.

Γι᾽ αὐτό ἄς ἀκούσουμε σή­μερα τόν λόγο τοῦ ἑορταζο­μέ­νου ἁγίου καί ἄς προ­­σπαθή­σουμε νά τόν ἐφαρμό­σουμε συνειδη­το­ποιώντας ὅτι, ἐάν θέ­λουμε νά ζήσουμε κο­ντά στόν Χριστό αἰώ­νια, θά πρέ­πει νά ζοῦμε μαζί του καί ἀπό τή γῆ, θά πρέπει νά προσπα­θοῦ­με νά ἑνω­νόμαστε μαζί του μέ τά μυστή­ρια τῆς Ἐκ­κλη­σίας μας, γιά νά τόν ἔχουμε πάν­το­τε «ἐνοικοῦντα καί μένον­τα» στήν ψυχή καί τό σῶμα μας, ὥστε νά ἀξιω­θοῦμε καί τῆς αἰω­νίου ζωῆς μαζί του, διά πρε­σβειῶν τοῦ ἑορ­τα­ζομένου ἁγίου Νικο­λάου».

 

Πηγή: orthodoxinewsagency.gr

«Ο Άγιος Νικόλαος προσέγγισε το μυστήριο της Ορθοδόξου πίστεως»